Normaal ...

Normaal ...

De eerste keer was ik er niet op bedacht en het gevolg was een veel te grote hoeveelheid koffie in een veel te grote kartonnen beker. 'Normal' is hier de drie- of vierdubbele hoeveelheid van wat ik gewend ben. Bij de ene koffietent heet dat 'tall' om een overzichtelijke koffie te bestellen, bij de ander heet het 'small' of 'regular'.

Inmiddels weet ik het weer en vraag ik om de kleinste hoeveelheid. Om er zeker van te zijn dat ze me goed begrijpt laat een altijd vriendelijk barista me een voorbeeld zien van mijn keuze. Soms hoor ik er ongeloof in. Dat wordt verklaard door de super-size mogelijkheden, die 'normaal' zijn in het land van-meer-en-groter.

 

Na die eerste keer wist ik ook weer dat ik niet moest zwichten voor de lekkere double-chocolate-brownie taartjes, met en                                                     zonder noten, double cream of met extra caramelswirls die in de kleine etalages liggen. Zeer verleidelijk en mierzoet, maar low fat, haha.

En oh ja, het water dat bij ons uit de kraan komt is echt lekker en goed water. In New Orleans is het niet anders dan op andere plaatsen in Amerika; het smaakt vaag naar bleekwater. En je krijgt het bij alles dat je bestelt, mét grote hoeveelheden ijs er in. Ik moet steeds nadrukkelijk vragen om 'no ice'. Ik heb begrepen dat als je geen ingebouwde ijsblokjesmachine in je koelkast thuis hebt, dat een grote bron van gemis en zelfs lijden is.

Voor míj zijn dit soort dingen níet normaal en ik dacht aan de vreemde en – naar mijn mening - misplaatste oproep van onze minister president Rutte om 'normaal' te doen.

Zou hij dit bedoelen?

 

Het effect van de grote porties is onprettig zichtbaar waar je maar mensen tegenkomt. Ik ben weer helemaal vrij van het idee, dat er misschien toch een paar pondjes af zouden moeten. Menige vrouw van mijn leeftijd zou graag met mij ruilen en ik vraag me af hoe het leven is in zo'n oversized lichaam.

En ook, hoe het komt dat mensen zo te beïnvloeden zijn, dat suiker en verkeerd vet, allerlei toevoegingen en andere bewerkingen een vanzelfsprekend onderdeel zijn van zoiets als je voedingspatroon. Bij alles dat er voor me wordt klaargemaakt heb ik eigenlijk een bezwaar; geen verse ingrediënten, te weinig groenten, veel half-fabricaten en bewerkt waardoor de voedingsstoffen er uit zijn gehaald.

Mensen hier zijn vooral gevuld, misschien vervuld, maar waarschijnlijk niet gevoed.

 

Ach, ik heb al jaren een liefde-haat verhouding met Amerika en haar gewoonten en dat zal altijd wel zo blijven, daar kan geen Trump iets aan veranderen.

Donderdag is het begin van vier dagen live muziek in het French Quarter; niet alleen in Royal Street, maar in alle straten, op alle pleinen van de Big Easy, dag en nacht en niet door de minsten. We duiken er in en laten ons vollopen met jazz en blues.

Ik vermoed dat ik daarmee wel weer even vooruit kan als we volgende week weer op het vliegtuig stappen, terug naar ons normale leven. See you then!

 

 

Ineke M. Verdoner

 

Doreen's Jazz New Orleans Royal Street 

Programma French Quarter Festival 

 

.

Whitney, een plantage aan de Mississippie
Aankomst